Bir önceki yazımızda;
Neusiedi Gölü'ndeki Burgenland Kasabası'nın işgalinde bir askerimizin başından geçen ilginç hikayesinden söz ederek demiştik ki;
Sonunda, bacadan dışarı çıkmayı başardı.
Özgürce nefes alabildiği için mutluydu.
Ama nasıl aşağı inebileceğini görmek için etrafına bakınırken, dışarıdaki sokaktan konuşma ve bağırış sesleri duydu.
"Beni fark ettiler mi?" diye düşündü.
Kafasını bir salyangoz gibi geriye doğru çekti ve bundan sonra ne olacağını görmek için bekledi.
Alt kattaki kapının açılması uzun sürmedi.
Aceleyle yukarı çıkan köylüler, şimdi öfkeyle bağırarak bacayı işaret ettiler.
Yakalanan Türk kaçmak için dışarı çıkmak istedi.
Ama başını bacadan çıkarır çıkarmaz, sokağın silahlı köylülerle dolu olduğunu dehşet içinde gördü.
Daha sonra onu ikna edip, aşağı inmesi için cesaretlendirmelerine rağmen hareket etmedi.
Kalabalıktan biri; kaçağın dışarı atılması gerektiğini söyledi.
İşte böyle oldu.
Bacada ateş yakıldı.
Bizim Türk de dışarı çıkmak zorunda kaldı.
Daha sonra çatıdan indirilerek cezaevine götürüldü.
Mahalle konseyi; askere ne yapılması gerektiğini konuşmak üzere toplandı.
Hüküm şuydu:
"Kendisine teklif edilen Hristiyan inancını kabul ederse; ceza uygulanmayacaktı.
Ancak cemaate yük olmasın diye, yakalandığı evin sahibine hizmetçilik yapması şartı ile teslim edildi.
Türk karardan memnun kaldı.
Önce vaftiz edildi, sonra Almanca öğrendi.
Bundan sonra da yeni ev sahibinin yanında kaldı.
Çiftçi; uşağının ölümünden sonra taşa bir Türk kafası uydurmuş ve onu Türk'ün yakalandığı bacaya yerleştirmiş.
Taş imge olarak adlandırılan "Purbach Türk" bugün hala, oradaki 163 numaralı evde görülebilir.
3'üncü Hikaye;
Schulgasse 9'daki evin bacasındaki "Taş Türk Resmi" halk arasında "Purbach Türkü" olarak bilinir.
Efsaneye göre anıt bugünkü Burgenland'da bazı Osmanlı birliklerinin de ortaya çıktığı 1532 yılına atıfta bulunuyor.
Askerlerden bir Purbach mahreminde sarhoş kaldı ve kaçma girişimi bacada sona erdi.
Vaftizinden sonra, kendisine anıt diktiği söylenen evin sahibine hizmetçi olarak kaldı.
"Purbacher Türkü" artık, şehrin önemli bir simgesi olarak kabul ediliyor.
Purbacher Türk Efsanesi, yerel sınırların çok ötesinde de biliniyor.
Ancak farklı versiyonları da var.
Helmut Stefan Milletich'in "Apollonia Purbacherin, die Türkin" öyküsü, ya da Franz S. Sklenitzka'nın "Unutulmuş Türk" adlı çocuk kitabı, konunun daha iyi bilinen incelemeleri arasındadır.
1997'de Türk'ün ikilemi için, çoğunlukla halk dilinde "İyi Şarap", "Lezzetli Islaklık" ve "İyi Damla"yı suçlayan bir şiirsel yorumlar derlemesi de çıktı.
Bölgedeki uzun şarapçılık geleneği göz önüne alındığında, şarabın tüm anlatı versiyonlarında bu kadar önemli rol oynaması şaşırtıcı değil.
(Devam Edecek)